haylazıma demiş keşke yaramazıma olsaydı:(

Haylazım'a...


Günaydın Sevgilim..Yine gözlerinden adımladım sabahı.Farkında mısın,güzelliğinden yansıyan her halin,sınırsız tekin bilmece. Ay cehrende,geceleyin parmak ucumu gezdirmek Akdeniz'in üstüne uzanmak mayıs serinliğinde ve kentinde. Hududu sen yalnızlıkta yataksız yorgansız sevileri sevmek öylece. Günaydın Sevgilim..Cim harfime uyandın aşktan gizlice.Dile benden ne dilersen senden ve hasretinden başka.

Hadi yazma beni Yar!..Kalemin ucu harflerin kırılganlıgında kaderimi yorarken yazma ilk defa kalmışlıgımı.Ellerini özlemek üşümeye mani degilse de ve dahilse bakışındaki sırat köprüsüne ,aleniyken delirme fikri; tara saçlarımı deniz kokan ellerinin yumuşaklıgında. Alelacele sevilmicek kadar tavafındayım kalbinin.

Kendini yaşamakla zorunlu kılan her acıda agzı süt kokan suskunluğun ödenilesi bedeliyle pay ediyorum içime ruhsuzluğumu.Mum alevini körüklerken sefil rüzgar, aklı dalgın gecede aynanın sureti karsısında kendimi tanımama oyunu oynuyorum.Kalbi delik arzular cok yasamaz biliyorum! Dikiğim sökük kalıyor tenimdeki kadüklüğe. Sus pus yüreğimde ihtirası denenmiş hayatın sen olmazlıgı hesaba çekiliyor.Bu yüzden en çok parmak uçlarımdan ruhunu silkelediğim yalnızlıgın yüzünü oksuyorum.Aklına libas çekilen yol üstü aşklarda,yontulmanın kefareti yagmur ayrılıgında yaftalanmakmış.Deniz kıyılı kentin ara sokaklarında gözyaşımı afişlerde seyredişime tam vakit dursada zaman, geçmişliğim hıçkırıklarda..Ensemde şeytan çığlığı birikmişken derinnliğine sızmak ve kirpiklerinde ağıtlanmak yasal mı bu aşkta?.

Melankolik sevişmeler tenimde cürüm işlerken inkara düştükçe,düş oluşumu inkar edemezsin SEVGİLİM..

Hiçbir keder aynamda çizik bırakmasın diyerek gittikçe kendini kaybeden suretimi resmediyorum,şehrin benzine..İsmi azap,kanı helal aglayıştayım.Ne düşsem düşten yana parmak izi soluk harda öncemi siliyorum masal dagınıklıgımla..Aşkın,duraklarımı beklemeye alma
ihtimaline kanımı döküyorum.Ağlayacaksan susmayı dene.Daha kolay avutursun,akıl tanımaz karanlığımı böylece..Oysa akılda kalan mevsim rüzgarında yelkenlenen yamalı gemilerdir..Kıyısına sığındıgım,şehirde diz boyu yaşanır keşif kaoslar..Öte kıyı ruhsatsız ruhumun gökyüzü..Al beni!..Öpülmemiş yanlarına cehennem diye sar..Kavumuş ayrılıkları kutsayan dünleri sağaltara,bugünün endamına naz kırarak ve bağışlayarak cismimi tut dileğimi..Sen ecelimi Üçten dokuza kadar sus emi..Herkese söyleyeceğim yalınayak gözlerime uzandığını..Çünkü bu aşk ateş pahası..

Yüzümden yüzünü dönemeyip,sıralarımı sırra ifşa eden aynayı kırdım iç halkımın dışında..Sakinliğimi aratmayacak kadar uçurum boylarını kanıksadı her hali isyan saçlarım..Yaşlarımın gözbebeklerimi puslandırışına aldırmadan ''Ne güzel aglıyorsun!!'' denilerek ağlayışım sevildi, okşandı ıslaklığım.Yağmur gri şakakların kirliliğinde haybeye çaldı..Cismim cürümüme bir kurşunda hebaydı..İçimi en kestirme yoldan terkedişim olsunsoluğundan düşmek desem de ; -Ertesi gündür aşkta.Film kopar,başkaları seni başka hayatlarda seyretmenin cezbesine dayanamayıp rol uydururlar senden kendilerine..Replikler kan hikayesini anımsatsa da,sözcükler her üryanlığın kılıfı..Değişen sadece kahramanların mağlup şarkısı diyerek köprüyü geçilmez kıldın ve esmerliğini aşka çanak tuttun esmerin en güzeli. Ama kahraman öldü. İşte cesede kanıt sağ kalan gözlerim..

Duvarların iniltiyle susup kan yaladığım günlerin hesabı tel örgülü sonsuzlugun bagrında yazılı..Git ve Gel..Pis kokulu hücrelerin yanı başı yedi adımlık suratsız koridor..Esaretime taanık kuşlar ve tel örgülü aynalar.Yüzüm tellerle kalplı aynada otuş beş kare,görüntüm silik. Tanıdık bir yalnızlık değil bu.Bedel dünden bugüne iç fırtına.Çift dilli yılan iliklerime yapışan sensizliğe gömülüş..Buz tuttu rüyalarım, mahkum uykusu erken kaçar bilirim.Her noktası tükenişe sürükleyen günün görünmez karanlığının sefaletini okudun mu saydıgım adımlarda Meleğim..

İhtiyacım var sana;Aşk gibi,iman gibi,artan karanlığa rağmen ruhunu ışığa kaptıran ama gibi..Muhtacım sana ; yol alışlarında kendini tanımayıp bir eğilişe bükülen elif gibi,elif'e lam ekleyip hevesini acıyla yırtan derviş gibi..Oluşuma sebep gibi..Seni zikre takat bulabilseydim,tesbihimsen kan sızar mıydı güpegündüz?Tez elden yalnızlık diyebilirmiydim tenime oyuklanan akrep kuruluğundaki yaralara? Sevgilim!.Gidip dönülmeyen seferdir tenin.Herşey yoklukta,yalnızca yokluğun tastamam..

Taş zeminli karanlık denizlerin ağdasız suları yüzünden yaralar,yarına tehirli..Ölümün hakkı mahfuzdur,yazılsın ölülerin tırnak diplerine..

Meleğim!..Aşkı sınayacak kadar güzelsin,cenneti horlayacak kadar aşksın..Her halimsin..Bir bilsen senden sana geçtiğimi,durağan cinnetlerde
hesapsız uyuyakalmak istersin.Nehir artığı,kül sancısı ve endişe rengi olsada nefesinin uzak kalışları,hadi yazma beni yar!!..Kokun rüzgarlıgımda rüyama ecel kalıyor.Sokaklar tenhalıktan yorulurken çürümüş insan kalabalıkları tenimi tırnaklayıp,terimi ıslatıyor senin yerine.
Sağırım her şeye,yargılı geçmişimi cümle içi parantezlere döküşüm bundan..Her yalnızlık acıyla ödüllendirir seferini..Gömsem saçlarına yüzümü en kuytu yerinden.Saçlarından tanısalar beni sayısız isminin arasında..Belki bir gün sensizlikten tek edilen kalbimi seversin!.. Gün,yüzümü karartmadan içime hecelersin yağmalanışını..Belki bir gün kıyamet dediğin gülüşümü özlersin yeniden..
 
Hiç olmamışım gibi var ederek yokluğundan ibaret cismaniyetimi,hece hece sev benliğimi. Şimdi istersen yazabilme beni Yar!!...
 
 
 
CENGİZHAN KONUŞ
21 ŞUBAT 2008

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı